FANDOM


Paryska świecówka — śmiertelna choroba, która w 1758 zaatakowała Paryż.

HistoriaEdytuj

Pierwszy raz pojawiała się w styczniu 1758, gdy w Paryżu wybuchła jej epidemia. Francuscy znachorzy nie umieli sobie z nią poradzić, przez co setki czarodziejów zmarło, zapełniając Paryski szpital zwłokami, których nikt nie ważył się usunąć, w obawie przed zarażeniem. Dopiero Cyprus Montez brytyjski alchemik, po dwóch tygodniach badań odkrył lekarstwo, dzięki któremu zakończono epidemię, dziesieć miesięcy po jej rozpoczęciu. Ostatecznie w jej wyniku zginęła połowa paryskich czarodziejów, a ich ciała zostawiono w starym szpitalu.

CharakterystykaEdytuj

Choroba jest śmiertelna i występuje wyłącznie u czarodziejów.

ObjawyEdytuj

Objawiała się licznymi, świecącymi ranami, głównie na rękach i nogach. W późniejszym stadium (po ok. tygodniu) rany pojawiają się na torsie i twarzy, zazwyczaj są bardzo głębokie i wywołują ból nie do zniesienia. W ostatnim stadium (zazwyczaj dziesięć dni od zarażenia) chory umiera, zazwyczaj jest wtedy nieprzytomny.

LeczenieEdytuj

Aby zostać wyleczonym należy wypić niewielką dawkę specjalnego wywaru z bezoaru, który w kilka sekund niszczy chorobę i leczy rany. Lek jednak nie zapewnia odporności.

SkutkiEdytuj

Zazwyczaj po wyleczeniu pozostawały niewielkie blizny, w niektórych przypadkach trwale traciło się kończyny.

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.